Meer dan 600 uur heb ik in Oblivion gestopt. Voor jaren was The Elder Scrolls DE game voor mij. Niets overtrof het, iedereen die ook maar een slecht woord erover sprak haatte ik meteen, maar ik ben om. Waardoor? Een woord: Skyrim.
Het verhaal in een notendop: draken zijn terug, de pleuris breekt uit en jij bent de enige die de provincie Skyrim kan redden. Er staat in de profetieën dat jij als Dragonborn het land zal redden. Hierbij heb je hele vette nieuwe features tot je beschikking waaronder dual-wielding. Je kunt nu voor zowel je linker- als rechterhand een wapen kiezen, de mogelijkheden zijn dus eindeloos. Kies je voor een klassieke warrior outfit met zwaard en schild, assassin-achtig met twee dolken of ga je voor de battlemage met een vuurspreuk in je ene, en een zwaard in je andere hand. De gevechten worden hierdoor veel diepgaander, elke vijand is zwakker tegen een bepaalde soort aanval. Voor trollen gebruik je vuurspreuken terwijl je voor draken het beste pijlen kunt gebruiken.
Een andere vette feature zijn je Shouts. Jij als Dragonborn kunt de taal van de draken spreken. Hiermee kun je tientallen uiteenlopende spreuken gebruiken in je gevechten. Fus Ro Dah, de spreuk waarmee je vijanden achteruit kunt ‘schreeuwen’ of een spreuk waarmee je net als een draak vuur kunt spuwen. Door deze Shouts ben jij ontzettend krachtig in vergelijking met je tegenstanders, hierdoor heb je nooit echt het gevoel dat Skyrim een moeilijk spel is.
De manier hoe Skyrim moeilijk is, is drastisch veranderd sinds Oblivion. Waar in Oblivion vijanden nog met je mee levelden, zijn de levels van je vijanden in Skyrim plaatsgebonden. Hierdoor voelt de moeilijkheid minder geforceerd aan dan in het vorige deel.
Wat in mijn ogen verreweg het beste is van de game, is de muziek. Deze kun je vergelijken met Hans Zimmer en Two Steps From Hell die samen een kindje hebben gekregen, de muziek is krachtig, episch en past perfect bij het spel. Dit begint al bij de soundtrack van de game, het Vikingachtige mannenkoor, maar ook de geluiden die spelen als je door de bossen van Skyrim loopt of een van de steden bezoekt, het past zo perfect bij het spel.
Het andere sterke punt stamt over uit Oblivion, de vrijheid in de game is nog steeds enorm. Als je klaar bent met de tutorialmissie, wat overigens een van de meest epische tutorialmissies ooit is, ligt Skyrim aan je voeten om verkend te worden. Jij kunt gaan en staan waar je wilt, doen wat je wilt, wanneer je maar wilt. De main-story, maar ook side-quests en vele guilds die je kunt joinen in het spel, zorgen ervoor dat de totale spelduur van Skyrim in de honderden uren komt te liggen. In vergelijking: ik heb 50 uur op de teller staan, maar heb voor elke guild nog maar een missie kunnen doen.
De game ziet er goed uit, maar voelt hier en daar gedateerd aan. De Fallout-achtige bergen paden bijvoorbeeld zien er helemaal van dichtbij niet heel goed uit. Daarentegen hebben de NPC’s in Skyrim een indrukwekkende metamorfose gehad, deze zien er niet alleen veel beter uit maar bijvoorbeeld ook de genante manier van gesprekken voeren in Oblivion is verwijderd. Waar NPC’s in het vorige deel je eng liepen aan te staren, gaan ze in Skyrim bijvoorbeeld door met eten koken tijdens een gesprek, een kleine toevoeging die de game een stuk levendiger aan laat voelen.
En vooral in deze kleine dingetjes is Skyrim het beste. Het kunnen vangen van een vlinder, het luisteren naar een troubadour in een herberg, het kunnen trouwen, het heerlijk onvoorspelbare gedrag van de draken, het zelf maken van wapens en uitrusting, het kunnen mijnen en nog veel meer. All deze dingen zorgen ervoor dat de game levendig aanvoelt, het bruist, er is zoveel te doen dat het weken, zo niet maanden gaat duren, dat je uitgekeken bent op deze game.
Zoals je leest ben ik razend enthousiast over de game, maar waarom wordt bijvoorbeeld een Modern Warfare 3 meer verkocht dan Skyrim als Skyrim zo goed is? Dat ligt echt aan het type spel dat het is. Het is een RPG met een massief verhaal en spelduur. Wil je Skyrim goed spelen, moet je hier zo twee uur voor uittrekken. Ook kan de vrijheid heel overdonderend aanvoelen en spelers het gevoel geven dat ze niet weten wat ze met de game aan moeten.
Maar al het gemierenneuk terzijde, Skyrim heeft alle ingrediënten om de game van het jaar te worden. Het ziet er goed uit, heeft geweldige scala aan muziek, een goede gameplay en interessant verhaal. Skyrim geeft de speler een onvergetelijke belevenis, je wordt in de game gezogen en voor weken zul je alleen maar hieraan kunnen denken.
Het wordt tijd je ouders gedag te zeggen, relaties te verbreken en ontslag te nemen op je werk. Het komende half jaar ben ik op vakantie. Het komende half jaar, ben ik in Skyrim.
+ Zoveel te doen
+ Geweldige muziek
+ Draken!!
+ Geweldige details
+ Spelduur
+ Graphics…
-… die af en toe gedateerd overkomen
Van dicht bij zien sommige dingen er inderdaad niet geweldig uit. Maar heb je het spel soms geïnstalleerd? Want dat maakt het namelijk echt lelijk. Er zit een bug in de game waardoor high quality textures niet geladen worden als de game geïnstalleerd is. Speel je het vanaf de schijf dan is er niets aan de hand. Bug wordt gefixed maar tot die tijd kun je beter met draaiende schijf spelen. Mogelijk haalt dit je enige puntje van kritiek weg
Ik heb hem niet geïnstalleerd, maar ik hoorde hier ook van ja. Maar ik vind alsnog bijvoorbeeld de bospaden niet goed eruit zien, of een van de steden (waar Ulfric Jarl is) niet heel mooi. Daarom heb ik dit punt ook
. Ik hoop dat ze de game snel fixen op dat punt!